Tag: “ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಬಲ್ಬ್‌ಗಳೇ” — ಪಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಜೀವಕಥೆ – ಜಿ. ಎಸ್. ಗೋಪಾ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಿಷನರ್ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ನಿವೃತ್ತರಾದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದ್ದ ಅಧಿಕೃತ ನಿವಾಸವನ್ನು ತೊರೆದು, ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾಲೋನಿಯಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು. ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದ ಹೆಮ್ಮೆ ಅವರ ನಡೆನುಡಿಗಳಲ್ಲೇ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಲೋನಿಯ ಪಾರ್ಕ್‌ಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆಯ ನಡಿಗೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರತ್ತ ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ಉಳಿದವರಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನ, ಉನ್ನತ ಎನ್ನುವ ಭಾವನೆ ಅವರೊಳಗೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಪಾರ್ಕ್‌ನ ಬೆಂಚ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಂದು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕಮಿಷನರ್‌ ಅವರು ಎದುರಿನವರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನಕೊಡದೆ, ತಾನು ವಹಿಸಿದ್ದ ಹುದ್ದೆ, ಅಧಿಕಾರ, ಸಾಧನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಮಟ್ಟದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಈ ಕಾಲೋನಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಅಪರೂಪ ಎನ್ನುವಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕೆಲ ದಿನಗಳು ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದವು. ವೃದ್ಧ ಮಾತ್ರ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

“ಬಲ್ಬ್‌ಗಳು ಹೊಳೆಯುವವರೆಗೂ ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ. ಒಂದು ಬಾರಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ನಾನು ಈ ಕಾಲೋನಿಯಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಸಂಸತ್ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ.”

ಅಷ್ಟೇ — ಕಮಿಷನರ್ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು.

ವೃದ್ಧ ಮುಂದುವರಿಸಿದರು: “ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವವರು ರೈಲ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾದವರು, ಎದುರಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವವರು ಸೇನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ದೇಶದ ಪ್ರಮುಖ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರು. ಆದರೆ ಅವರು ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಅಗತ್ಯವೆನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ.”

“ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಬಲ್ಬ್‌ಗಳಂತೆ, ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಹುದ್ದೆಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕಾರ, ಸ್ಥಾನಮಾನ—all temporary. ಪೊಲೀಸ್ ಕಮಿಷನರ್ ಆಗಿರಲಿ, ಕಾನ್ಸ್ಟೇಬಲ್ ಆಗಿರಲಿ—ಸೇವೆಯ ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವರೇ.”

ಅವರು ಮತ್ತೊಂದು ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡಿದರು: “ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಸ್ತಮಿಸುವ ಸೂರ್ಯನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುವರು. ಜೀವನದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಸತ್ಯ. ಅಧಿಕಾರ ಇರುವವರೆಗೂ ಗೌರವ, ನಂತರ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ.”

“ಚದುರಂಗದ ಆಟದಲ್ಲಿ ರಾಜನಿಗೂ ಸೇವಕನಿಗೂ ಬೇರೆ ಮೌಲ್ಯ. ಆದರೆ ಆಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ಮೂರ್ತಿಗಳೂ ಒಂದೇ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ. ಜೀವನವೂ ಹಾಗೆಯೇ.”

ಆ ವೃದ್ಧರ ಮಾತುಗಳು ಆ ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿದವು.

ನಿಜಕ್ಕೂ, ನಾವು ಗಳಿಸುವ ಹುದ್ದೆಗಳು, ಮೆಡಲ್‌ಗಳು, ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು—all temporary milestones. ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದೊರೆಯುವ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಒಂದೇ — ಡೆತ್ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್.

ಆದ್ದರಿಂದ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ ವಿನಯವನ್ನು ಆರಿಸೋಣ. ಹುದ್ದೆಗಳಿಗಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಉಳಿಸೋಣ.
ಇಂದು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸೋಣ, ನಾಳೆಯೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲೆಂದು ಆಶಿಸೋಣ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನವಲ್ಲ — ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳೇ.

– ಜಿ. ಎಸ್. ಗೋಪಾಲ್ ರಾಜ್.ಸಂಪಾದಕರು – ಸಿಟಿ ಟುಡೇ ನ್ಯೂಸ್.

City Today News 9341997936